Drie wandelende geurkaarsen.

Als je, zoals wij, je harige huisdieren lief hebt dan aai je ze regelmatig. Het is een heerlijk gevoel zo door die zachte vacht te kroelen. Bence is in dit geval de meest kroelbare. Totdat je iets ontdekt. Dan wordt het niet kroelen maar voelen.

Het was begin februari en nog behoorlijk koud. Bence, die nooit op de bank mag liggen maar dat eigenlijk altijd doet en daarom noem ik hem ook regelmatig de Bink van de Bank, lag heerlijk languit op die bank. Het leek erop dat hij lag te genieten van het knapperende houtvuur in de kandalló. Heerlijk ontspannen en daardoor woest aantrekkelijk. Ik ging bij hem zitten en aaide zijn zachte kop. Hij genoot, zoals een hond dat kan. Met twee handen door zijn vacht, nog lekkerder. Tot ik iets voelde. Een verdikking. Het zal toch niet! Ik schoof zijn haren opzij om er zeker van te kunnen zijn. En jawel hoor, daar zat hij. Vol, rond, helemaal volgezogen met bloed. Een enorme teek. Ik pakte snel de tekenpen en met enige kracht trok de onverlaat uit zijn huid. Inderdaad, toen werd kroelen voelen. De hele hond werd nu door mijn handen onderzocht. Oksels, buik, bef, nek, rug en oren. Ik vond er nog twee. Ik pakte de vlooienkam waarmee je makkelijk de los wandelende teken kunt vangen. Opgelucht vond ik niets meer. Sissi en Brigi bleken na onderzoek tekenvrij.

Het blijft altijd een punt van discussie. Een teken/vlooienband? Teken/vlooien druppels? Of teken/vlooien tabletten? Over alle drie valt veel te lezen. Vooral waarom het heel slecht is voor de hond. Al deze giftige “anti-behandelingen” verspreiden zich in het bloed van de hond en er zijn gevallen bekend met zware epileptische aanvallen waarvan sommige met dodelijke afloop. Maar ja een tekenbeet van een foute teek kan ook vreselijke gevolgen hebben voor een hond. Elk jaar weer een dilemma. Veel kammen en controleren helpt ook wel, maar is zeker niet genoeg tegen een elk jaar opnieuw weer exploderende tekenplaag. En ook niet elke hond houdt van kammen. Sissi, de kortharige, vindt het heerlijk. Maar Bence en Brigi, de langharigen, die vinden het maar niks. Wij spitten vaak het internet door, op zoek naar goede alternatieven.

Van sommige kruidengeuren is bekend dat insecten daar het liefst heel ver van blijven. Iemand raadde mij geconcentreerde lavendelolie aan. Maar ik vond niet dat het veel resultaat gaf. Tot dat Hans mij een video liet zien van een Italiaanse dierenarts. Gelukkig was daar Engelse ondertiteling bij, zodat ik het verhaal heel goed kon volgen. Hij, als dierenarts, had jarenlang tabletten en druppels voorgeschreven voor honden en katten tegen die vermaledijde teken. Het was hem opgevallen dat vooral in het voorjaar (als mensen beginnen met druppelen of tabletten) heel veel ernstig zieke honden en katten zijn praktijk werden binnengebracht. Het kon geen toeval zijn. Samen met een team deed hij onderzoek hiernaar en kwam tot de conclusie dat het het gif moest zijn dat in die zogenaamde medicatie verwerkt zat. Hij, als Italiaanse dierenarts ook niet gek, ging op zoek naar deskundigen die alles wisten over geurige kruiden en insecten die daarvoor op de loop gaan. Eureka!! Een samenstelling van verschillende etherische oliën, samen in een klein bolletje, verwerkt in een halsband. Ook deze oliën komen terecht in de bloedbaan, maar zijn niet giftig.

Hans bestelde drie banden. En vooral ook “het niet goed, geld terug” aanbod maakte het extra aantrekkelijk. Want aan zo’n halsband hangt natuurlijk wel een prijskaartje. Eerlijk gezegd kon ik niet wachten, zodat mijn dagelijkse kambeurten (lees: ruzie met honden) en de zoektocht naar die klemvast zittende teken eindelijk ten einde zou zijn. Maar de Italiaanse post liet nog even op zich wachten.

Even bekroop mij het gevoel dat we bedonderd waren. Het duurde bij elkaar best lang en de rekening was natuurlijk al lang en breed betaald. Maar toch, op een mooie zonnige dag begin maart lagen zij in de brievenbus. De geur van de bolletjes was bedwelmend. Zo snel we konden deden we de halsbanden om en nu was het wachten op het resultaat.

Ongeduldig als ik kan zijn zag ik nog steeds teken wandelen. Vooral Bence is een echte verzamelaar. Dus bleef ik wel kammen en teken trekken, omdat die etherische oliën natuurlijk nog wel in de bloedbaan moesten trekken.

Welnu, we zijn nu ruim twee weken verder. Het enige dat wel waar is dat ze alle drie als wandelende geurkaarsen door het leven gaan. Maar zowel Hans als ik hebben het vermoeden dat deze geuren alleen maar teken aantrekken. Waar het kammen en teken trekken eerst 1x per dag was, is het nu minimaal 3x per dag geworden. Hele legers kam ik eruit en hele families tegelijk trek ik uit hun huid. Bullshit, pure stierenstront.

Geloof niet in Italiaanse dierenartsen. Na enig onderzoek zijn op het internet (facebook) heel veel soortgelijke aanbieders te vinden van exact hetzelfde product onder een andere naam en uit een ander land. En ze zijn allemaal dierenarts. Koop maar gewone geurkaarsen, dan ben je een stuk goedkoper uit en je hond loopt niet voor joker.